Het is altijd weer op het laatste moment bedenken wat te doen met de jaarlijkse kerstkaart. In de afgelopen jaren was 2010 het eerste jaar dat we geen kerstkaart hebben verstuurd vanwege tijdgebrek.
In 2011 waren we wel op tijd. Vooraf goed bedacht wat we wilde maken en spullen uitgezocht die we nodig hadden voor het opbouwen van de set. We wilde een sneeuwfoto, met Sydney op een heuveltje, wat sneeuwsterren en sneeuwballen. Lois zit in de sneeuw lief te kijken. Een witte foto dus en de kids als enige aanwezig kleur. De avond voor de geplande fotoshoot werd onze dochter Lois ziek. Zij, samen met onze kleine Sydney waren de hoofdrolspelers in de kerstkaart. Dat was dus balen en er zat niets anders op dan alles uit te stellen.
Een week later was Lois weer helemaal beter en gingen we opnieuw proberen de fotoshoot te doen voor de kerstkaart. Dit keer lukte het! Lois had er zelf ook zin in en heeft haar rokje, die speciaal voor de kerstkaart gemaakt was, aangetrokken. Sydney had hetzelfde aan maar een paar maatjes kleiner.
Voor mijn verjaardag had ik een Lastolite HiLite Illuminated Background gekregen. Uitermate geschikt voor een studio sneeuwfoto leek mij. De HiLite is altijd makkelijk op te zetten. Uitvouwen, stutten en flitser erin. Het opbergen is een heel ander verhaal en blijft lastig. Het voordeel van een HiLite is dat je geen last heb van ongewenste schaduw. Onze kerstkaart zou een ruimtelijk beeld moeten geven en dus geen schaduw achter de kids.
Ik heb geen studio dus maak ik gebruik van mijn woonkamer. Sinds eind 2010 wonen we in een ruimer huis met een grotere woonkamer. Het zitgedeelde van de woonkamer heb ik leeggehaald op de zitbank (en tv-meubel) na. De HiLite voor de tv gezet (eerst even kerstmuziek aangezet voor de juiste stemming).
De vloer had ik afgeplakt met wit papier en voor het sneeuw effect een deel van de set bedekt met een sneeuwdoek, een soort vilt. Het wippertje waar Sydney in ging liggen is met witte doeken bedekt. De voorkant van de set bedekt met een witte boa. Door de veren lijkt het net dat er opgehoopte losse sneeuw ligt.
Sydney lag nog op bed dus ging even inschieten met Lois. Zeker met wat muziek aan gaat ze helemaal los. Als ze er echt zin in heeft zie je dat ook terug op de foto. Ze lacht, heeft de juiste houding en straalt plezier uit. Als je model plezier heett zie je dat ook weer terug in de foto’s. Doen alsof werkt niet. Of je moet wel een heel goed model zijn maar Lois is pas 5 (bijna 6).
Sydney was uit bed en had een flesje gehad dus we waren er helemaal klaar voor. De belichting was reeds ingesteld en mijn assistente (mijn vrouw) ging de kids in positie brengen. Sydney lekker ontspannen liggend in het wippertje en Lois ernaast in verschillende houdingen. De set was niet al te groot dus ik wist dat ik met Photoshop wat aanpassingen moest doen om de gehele achtergrond wit te krijgen. Daar heb ik nooit moeite mee dus stoorde me dat niet. Met mijn iPhone 4S eerst wat proeffoto’s gemaakt om te juiste hoek te bepalen en nog wat laatste aanpassingen te doen aan het licht.
Bij een fotoshoot zoals deze ben ik meestal een uur bezig en maak veel foto’s. Uiteindelijk was 1 van de laatst genomen foto’s de perfecte foto voor de kerstkaart. Meer heb je tenslotte ook niet nodig.
De set kon weer opgeruimd worden (altijd het minder leuke werk) en de foto’s overgezet worden naar mijn MacBook Pro. Ik heb nooit zin om te wachten op het binnenhalen van de foto’s dus heb ik een SanDisk Firewire reader. Deze haalt mijn foto’s met 30MB/sec binnen dus na ongeveer een minuut kon ik ze allemaal al doorkijken. Voor zoiets is het handiger om mijn usb kabel aan de camera aan te sluiten tijdens de shoot. Dan komen de foto’s direct op mijn laptop te staan. Een wireless transmitter zou mooier zijn maar deze zijn en blijven onbegrijpelijk duur. Bij elke nieuwe Canon DSLR hoop ik op een geintegreerde wifi/gps verbinding.
Nadat de foto’s uitgezocht waren was het Photoshoppen geblazen. Alles moet in verhouding zijn. Het idee, de kijkhoek, de kleur, de tekst. Mijn idee is altijd om de kaart zo rustig moeilijk te houden maar wel veel details te hebben om naar te kijken zodat je na 3 of 4 keer kijken toch weer iets nieuws kan zien. Het moet niet zo’n saaie standaard kaart worden. Al is de foto nog zo mooi, met een verkeerde tekst of zelfs de kleur van de tekst kan je veel stuk maken.
Dit jaar was de kaart eigenlijk snel klaar. Met photoshop wat dingen wit(ter) maken, achtergrond wat uitbreiden, de sneeuw iets lichter en klaar. zie hier het resultaat:
Rest mijn alleen nog maar te zeggen: “Merry Christmas and a happy 2012”










